Gebed is iets wat volmaakt intens is, iets wat zich opwaarts verheft. Als we bidden voelen we dat ons bestaan een doelgerichte, zich opwaarts verheffende vlam is. Ons hele wezen, van top tot teen, roept en aspireert naar boven. Het ligt geheel in de aard van het gebed om God te bereiken door omhoog te gaan.

Meditatie is iets uitgestrekts, iets onmetelijks wat zich uiteindelijk uitbreidt in het Oneindige. Als we mediteren, werpen we onszelf in een onmetelijke uitgestrektheid, in een oneindige zee van vrede en verrukking, of we nodigen de oneindige Onmetelijkheid uit om naar ons te komen. Gebed verrijst; meditatie spreidt zich uit. Meditatie is constant aan het groeien en zich aan het uitbreiden in vrede, licht en verrukking. Als we mediteren, zien en voelen we het hele universum van licht en verrukking en groeien we in dat universum.

Als we bidden is er vaak een subtiel verlangen naar iets; we willen iets krijgen of iets worden. We kunnen dat aspiratie noemen, omdat we bidden om goed te worden of iets goddelijks te krijgen, of om bevrijd te worden van angst, jaloezie en twijfel. Maar er is in onszelf altijd een subtiele neiging om te duwen en te trekken.

Er is ook altijd het gevoel dat we - laten we zeggen - een 'goddelijke bedelaar' zijn. We voelen dat God zich hoog boven ons bevindt, terwijl wij helemaal beneden staan. We zien een enorme kloof tussen Zijn bestaan en het onze. We kijken tegen Hem op en we roepen naar Hem, maar we weten niet wanneer of in welke mate Hij onze gebeden zal vervullen. We voelen ons hulpeloos. We vragen alleen maar en we wachten totdat er een paar druppels mededogen, licht of vrede naar beneden komen. Soms is er een gevoel van geven en nemen: "Supreme, ik geef U mijn gebed; doe daarom alstublieft iets voor mij, help mij, red mij, vervul mij."

Tijdens het mediteren daarentegen hoeven we God niet om hulp, een zegen of een goddelijke eigenschap te vragen; we gaan gewoon de zee van Zijn Werkelijkheid binnen. Tijdens het mediteren geeft God ons meer dan we ons ooit hadden kunnen voorstellen. Tijdens het bidden voelen we dat wij niets hebben en dat God alles heeft. Tijdens het mediteren beseffen we dat wij de dingen die God heeft ook hebben of ooit zullen hebben. We voelen dat alles wat God is, wijzelf ook zijn, alleen hebben we het goddelijke in ons nog niet naar voren gebracht. Wanneer we bidden vragen we God om iets dat we nodig hebben. Maar wanneer we mediteren stort God alles wat we nodig hebben over ons uit. We zien en voelen dat we de beschikking hebben over het hele universum. Hemel en aarde zijn niet van iemand anders; ze zijn onze eigen werkelijkheid.

Het hoogste gebed is, "Moge Uw Wil geschieden." Dat is absoluut het hoogste gebed en tevens het begin van meditatie. Meditatie begint haar reis waar gebed eindigt. Tijdens het mediteren zeggen we niets, doen we niets en hebben we niets. Alles wordt in en door ons gedaan en gezegd omwille van de Supreme. Tijdens het mediteren handelt de Supreme in en door ons voor Zichzelf. De gebedswereld vraagt altijd ergens om. Maar de meditatiewereld zegt, "God is niet blind, en ook niet doof; Hij weet wat Hij moet doen om Zichzelf in en door mij te vervullen; ik zal daarom in zielvolle stilte verblijven om zo in het Hoogste te groeien."

Gebed en meditatie zijn twee verschillende wegen. Gebed is altijd voor ons eigen heil, voor ons eigen leven, voor degenen van wie we in onze eigen kleine wereld het meest houden. Als we goed bidden, dan krijgen we van God twee vleugels zodat we omhoog kunnen vliegen. Meditatie is echter voor de gehele wereld. Als we goed mediteren voelen we dat we één zijn met onze eigen uitgebreide werkelijkheid. Als we de weg van meditatie kunnen volgen, zijn we heldhaftige krijgers. We kunnen dan de volledige last van de mensheid op onze reusachtige schouders dragen. Als we ons meditatieleven vervullen, dan vervullen we niet alleen God, maar ook de hele wereld.

Ik zeg altijd tegen degenen die het Hoogste willen realiseren, dat meditatie van overwegend belang is. Aan de andere kant zijn er in het Westen veel heiligen geweest die God alleen door middel van gebed gerealiseerd hebben. Zij waren niet bekend met het concept van meditatie. Beide benaderingen zijn uiterst doeltreffend. Als we bidden, dan gaan we omhoog, naar God; als we mediteren, dan komt God naar beneden, naar ons toe. Uiteindelijk is het hetzelfde.

Als we ver gevorderd zijn in het spirituele leven en onszelf helemaal hebben overgegeven aan Gods Wil, dan hoeven we niet meer met God te spreken of Hem iets te vragen. Dan beseffen we dat God altijd weet wat onze behoeften zijn en dat Hij oneindig veel meer om ons geeft dan wij om onszelf geven. Gebed is dan niet meer noodzakelijk, omdat we voelen dat we aan God toebehoren en Zijn bezit zijn. Als we geen eisen meer stellen en onszelf helemaal overgeven, dan beschouwt God ons als Zijn eigendom en maakt Hij van ons Zijn uitverkoren instrumenten.

Maar zolang we nog niet ver gevorderd zijn in het spirituele leven en we onze eenheid met God nog niet voelen, is gebed noodzakelijk. Als we iets door middel van gebed verkrijgen, kunnen we tegen iedereen zeggen, "Ik heb er voor gebeden, daarom heb ik het gekregen. Kijk, zo dicht sta ik bij mijn Vader." We zijn net kinderen die honger hebben; we vragen onze moeder om ons te eten te geven en vervolgens doet ze dat. Natuurlijk had ze ons ook uit zichzelf wel eten gegeven, maar het feit dat wij om eten vragen en onze moeder naar ons verzoek luistert geeft ons vreugde. Het overtuigt onze geest dat ze echt om ons geeft. Op grond van onze innerlijke relatie met onze moeder, kunnen we haar vragen wat we maar willen.

God zou alles onvoorwaardelijk voor ons kunnen doen, maar dat zou ons niet dezelfde voldoening schenken. Als je in een hardloopwedstrijd het hele parcours hebt afgelegd, dan ben je natuurlijk dolblij als je een prijs krijgt. Je hebt heel snel gelopen en met veel moeite de finish gehaald en je vindt dat je een prijs verdiend hebt. Maar als iemand die alleen maar toegekeken heeft een prijs krijgt, zal die persoon er niet blij mee zijn, omdat hij er niets voor gedaan heeft. God kan ons alles onvoorwaardelijk geven, maar we krijgen meer voldoening als Hij ons iets geeft nadat we ervoor gebeden of ervoor gewerkt hebben.

Tijdens het bidden voelen we dat wij als individuen gescheiden zijn van God. We voelen dat Hij Zich op een andere plek bevindt. Op dat moment zijn we niet in ons hoogste bewustzijn, waar we voelen dat God en wijzelf één zijn. Wanneer we voelen dat God en wijzelf één zijn, is het gebed helemaal niet meer belangrijk, want dan zijn onze behoeften Zijn behoeften.

We kunnen zeggen dat gebed onze innige band met de Supreme versterkt, terwijl meditatie onze eenheid met de Supreme vergroot. We moeten eerst voelen dat God en wijzelf vertrouwelijke vrienden zijn, pas dan kunnen we onze eenheidswerkelijkheid met God realiseren. Als we, voordat we beginnen te mediteren, een paar seconden kunnen bidden, dan versterken we onze innige band met de Supreme. Daarna kunnen we mediteren om één te worden met Hem.

In het hoogste spirituele leven is er geen vergelijking mogelijk tussen gebed en meditatie. Meditatie is oneindig veel dieper en wijdser dan gebed. In het Westen wordt gebed door zoekers beoefend met aanzienlijke resultaten. Maar een echte zoeker die naar het Ultieme Onbekende wil gaan moet beseffen dat meditatie de hogere sport is op de ladder naar God-realisatie. Wanneer we mediteren, dan zien, voelen en groeien we in het hele universum van licht en verrukking.

Vraag Ik wil graag weten of ik zou moeten bidden voor iets dat ik wil of dat ik gewoon zou moeten bidden dat Gods Wil gedaan wordt.

Sri Chinmoy Bidden voor Gods Wil is de hoogste vorm van gebed. Maar een beginner vindt het bijna onmogelijk om oprecht tot God te bidden om hem op Gods eigen manier te vervullen. Daarom kan een zoeker die net is begonnen het beste tot God bidden voor datgene waarvan hij voelt dat hij het het meest nodig heeft, hetzij geduld, zuiverheid, oprechtheid, nederigheid, vrede enzovoort. Dan zal God de zoeker een beetje vrede, licht en gelukzaligheid geven, die de voorlopers zijn van iets oneindigs dat zijn innerlijke wezen nog zal binnendringen. Zodra de zoeker een beetje vrede, licht en gelukzaligheid heeft ontvangen en die eigenschappen tot op zekere hoogte in zijn innerlijke wezen heeft opgenomen, krijgt hij enig vertrouwen in Gods werkwijze en ook in zijn eigen leven van aspiratie.

Wanneer iemand zeer snelle vooruitgang aan het maken is of een beetje gevorderd is, voelt hij dat er een werkelijkheid binnen in hemzelf is en dat deze werkelijkheid hem niet zal teleurstellen of verlaten. Hij voelt dan dat God Zich volledig bewust is van wat hij wanhopig nodig heeft en gretig is om hem van die zaken te voorzien. Wanneer een zoeker zulk soort vertrouwen binnenin zich voelt, is de tijd aangebroken voor hem om te bidden, "Laat Uw Wil geschieden." Op dat moment kan hij oprecht zeggen, "God, ik wil U alleen op Uw eigen manier behagen."

Vraag Hoe kunnen we doeltreffend bidden?

Sri Chinmoy Om zeer doeltreffend te bidden moet je gebed uiterlijk onhoorbaar zijn, maar je kunt een zin van een paar woorden maken die je aspirerende geest zal overtuigen. Het hart aspireert al, maar de geest moet nog gaan aspireren. Dus is het beter als het gebed de vorm van woorden aanneemt.

Je kunt die zin vormen door het op het tablet van je hart te schrijven. Probeer het vervolgens daar te zien. Zodra de woorden geschreven staan kan je zo vaak je wilt terugkeren om ze te zien. Als je de zin wilt herhalen is dat in orde, maar het is niet noodzakelijk. Als je je gebed herhaalt, kan je kiezen uit twee mogelijkheden. Of je schrijft de zin één keer op het tablet van je hart en leest hem dan steeds weer opnieuw, of je schrijft telkens dezelfde zin op. Doe wat je het meeste vreugde geeft.

Vraag Hoe kunnen we heel intens bidden?

Sri Chinmoy Je kunt heel intens bidden door middel van je dankbaarheid-hart. Als je aan het bidden bent, moet je voelen dat het gebed uit je hart komt en moet je het gebed voeden met dankbaarheid. Als je je gebed niet voedt met je dankbaarheid-hart, dan kan je gebed nooit intens zijn. Niets goddelijks zal intens zijn tenzij en totdat je de Supreme dankbaar bent. Je dankbaarheid-hart moet je innerlijke roep elk moment voeden. Dit zal je gebed, je aspiratie, je toewijding en al je spirituele eigenschappen intensiveren.

Vraag Wat is de beste manier om voor anderen te bidden?

Sri Chinmoy Als je voor anderen wilt bidden kun je het beste eerst, nog voordat je begint te bidden, de aanwezigheid van de Supreme aanroepen. Probeer zodra je Zijn aanwezigheid voelt de mensen voor wie je bidt te zien of te voelen in die aanwezigheid. Als je Zijn aanwezigheid eenmaal hebt aangeroepen, dan zal Zijn subtiele lichaam ongetwijfeld naar je toekomen. Zijn aanwezigheid zal misschien geen menselijke vorm aannemen, maar je kunt Zijn aanwezigheid dan voelen en in dat gevoel zal er een vorm naar voren komen. Probeer in die vorm de persoon te zien voor wie je bidt. Als je de aanwezigheid van de Supreme kunt aanroepen en in Zijn aanwezigheid degene kunt zien voor wie je bidt, dan is dat de meest doeltreffende manier om die persoon door middel van je gebed te helpen.

Voordat je echter iemand door middel van je gebed gaat helpen, moet je eerst aan de Supreme vragen of het wel goed is om voor diegene te bidden. Het is namelijk alleen goed om voor iemand te bidden als je daar innerlijk de opdracht voor krijgt van de Supreme. Veronderstel dat iemand ernstig ziek is en je wilt tot God bidden om hem te genezen. Je moet dan beseffen dat God misschien wel wil dat hij dat doormaakt voor zijn innerlijke ontwikkeling. Het moet je duidelijk zijn dat God oneindig veel meer liefde voor die persoon heeft, dan jij of iemand anders zou kunnen hebben. Als je God vraagt of Hij die persoon wil genezen, dan sta je God misschien alleen maar in de weg. Als je daarentegen voor de eenheid met Gods Wil bidt, dan zegt God misschien wel, "Jij bent één geworden met Mijn Wil, als je Mij nu vraagt of Ik die persoon wil genezen, zal Ik dat graag doen."

Vraag Bidt U wel eens?

Sri Chinmoy Ik bid eerlijk gezegd nooit; ook hoef ik niet meer te mediteren, hoewel ik dat nog wel doe. Als iemand eenmaal de hoogste Waarheid gerealiseerd heeft, dan hoeft hij niet meer te bidden of te mediteren. Maar ik heb een aantal leerlingen; daarom mediteer ik voor hen, zoals ik vele jaren geleden voor mijzelf gemediteerd heb. Als ik op mijn leerlingen mediteer is het gebed er automatisch ook, omdat ik hen probeer te helpen met hun spirituele ontwaking en Gods oneindige zegeningen, licht en mededogen aanroep om aan hen te schenken.