De innerlijke stem is de rijkdom van het hart. Wanneer een aspirant deze rijkdom gebruikt, glimlacht het op een zielvolle manier. Wanneer een ongelovige en niet-gelovige in God tracht deze rijkdom te gebruiken, wordt het genadeloos gestikt.
    De innerlijke stem vertelt ons om de wereld alleen te helpen in overeenstemming met Gods uitdrukkelijke Wil. Indien hulp op een andere manier wordt verleend, zal het later onherroepelijk uitmonden in gruwelijke rampspoed. Hij is niet alleen goddelijk royaal, maar uiterst gezegend, wiens hulp aan een ander Godgeïnspireerd en Godbeschikt is.
    Om bij nader inzien iets te geven waar om is gevraagd, is eenmaal te geven. Om iets te geven op verzoek, is tweemaal te geven. Om iets te geven waar niet om gevraagd is, is driemaal te geven. Om iets te geven wanneer God wil dat het gegeven wordt, is datgene voorgoed te geven, samen met iemands eigen lichaam en ziel.
    We zullen nooit het lied van de innerlijke stem horen als we bewust of onbewust vriendschap sluiten met zorgen. Wat zijn zorgen? Zorgen zijn de destructieve adem van de armoede des levens.
    Er kan geen grootsere keuze of hogere prijs zijn dan naar de innerlijke stem te luisteren. Als we koppig weigeren om te luisteren naar de innerlijke stem, zal onze valse winst ons naar een onvermijdbaar verlies leiden. En als we gevoelvol luisteren naar de innerlijke stem, zal onze ware winst ons niet alleen beschermen tegen op handen zijnde vernietiging, maar ook onze realisatie van de Transcendentale Waarheid op verrassende wijze bespoedigen.
    Een aspirant moet zich realiseren dat de Innerlijke Stem geen geschenk is, maar een behaald succes. Hoe zielvoller hij ernaar aspireert, des te spoediger hij het onmiskenbaar zal bezitten.
    Oprechtheid vertelt de mens dat hij werkelijk trots moet zijn dat hij de alles-onderscheidende innerlijke stem heeft. Nederigheid vertelt de mens dat hij uiterst trots moet zijn dat hij de fouten-mijdende, juist-handelende en goedheid-vervullende innerlijke stem hem heeft.
    De innerlijke stem is zowel ’s mens onvermoeibare gids als zijn ware vriend. Wanneer iemand diep naar binnen gaat, zal de innerlijke stem hem vertellen wat hij moet doen. Als hij dieper gaat, zal de innerlijke stem hem de capaciteit geven. Als hij nog dieper gaat, zal de innerlijke stem hem ervan overtuigen dat hij het juiste doet, op de juiste manier.
    Er is een woord dat ons heel zoet, zuiver en bekend in de oren klinkt. Dit woord is geweten. Geweten is een andere naam voor de innerlijke stem. Goddelijk geïnspireerd is de uitspraak van Shakespeare: “Ik voel binnenin me een vrede boven alle aardse zorgen, een kalm en stil geweten.”
    Geweten kan leven op twee plaatsen: in het hart van waarheid en in de mond van de leugen. Wanneer het geweten ons éénmaal treft, moeten we eraan denken dat het ons zijn onvoorwaardelijke liefde betoont. Wanneer het ons tweemaal treft, moeten we voelen dat het ons zijn onverdeelde betrokkenheid betoont. Wanneer het ons driemaal treft, moeten we ons realiseren dat het ons zijn grenzeloze mededogen schenkt om te voorkomen dat we diep in de zee van onwetendheid duiken.
    Rousseau zegt iets heel treffends: “Geweten is de stem van de ziel, zoals hartstocht de stem van het lichaam is. Geen wonder dat ze elkaar vaak tegenspreken.”

    Geweten en hartstocht hoeven elkaar niet tegen te spreken als de mens aspireert om het licht van zijn hart aan zijn hartstocht te schenken en de overgave van zijn hart aan zijn geweten. Op deze manier kan hij gemakkelijk boven deze schijnbaar onverenigbare tegenstelling uitstijgen. Zodra de mens boven alle tegenstellingen is uitgestegen, kan hij krachtig meezingen met Whitman: “Spreek ik mezelf tegen? Goed, dan spreek ik mezelf tegen. (Ik ben wijds, ik behels menigtes.)”

    Als je een goed mens wilt zijn, spreek jezelf dan tegen wanneer oprechtheid dat vereist. Als je een groots man wilt zijn, spreek jezelf dan niet tegen, zelfs wanneer de noodzaak het vereist.
    Angst vraagt, “Is het veilig?” Twijfel vraagt, “Is het waar?” Geweten vraagt, “Zoniet God, wie dan? Wat dan?”
God heeft de innerlijke stem opgedragen om de vriend te zijn van aspirerende zielen en de berechter van onaspirerende zielen.
De innerlijke stem is de tempel binnenin ons. De innerlijke stem is de godheid binnenin ons. De innerlijke stem is de goddelijke plicht binnenin ons. De innerlijke stem is de ultieme behoefte binnenin ons. De innerlijke stem is niet alleen constante standvastigheid, maar ook volmaakte vervolmaking.

                                                                              Syracuse University
                                                                               Syracuse, New York
                                                                   1 october, 1969